Izrael je postao rasistička kolonija

Nakon 70 godina izraelske kolonizacije Palestine i diskriminacije prema Palestincima koje tretiraju kao nižu rasu, Izraelci; rasistički samoproglašeni sveti ljudi, svjetlost svih naroda, upravo su krunisali svoju rasističku ideologiju novim zakonom; Zakonomo  jevrejskoj nacionalnoj državi, koji je usvojen 19. jula.

Ovaj zakon definira cionističku izraelsku koloniju u Palestini kao državu koja pripada isključivo "jevrejskom narodu". Potpuno zanemaruje i otkazuje državljanstvo autohtonih Palestinaca koji čine više od 50% ukupnog stanovništva i čiji se korijeni u zemlji vraćaju hiljadama godina u historiji, čak i prije navodnog postojanja drevnog Izraela.

Ovaj zakon definira "Zemlju Izraela" (historijska Palestina) kao historijsku domovinu jevrejskog naroda, gdje mogu ispuniti svoje navodno kulturno, vjersko i historijsko pravo na samoopredijeljenje koje je jedinstveno i isključivo za jevrejski narod. Zakon predviđa da je al-Kuds (poznatiji kao Jeruzalem), potpun i ujedinjen, glavni grad Izraela. Omogućuje automatsko državljanstvo svim Jevrejima na svijetu i ohrabruje sve Jevreje, i samo Jevreje, da emigriraju u Izrael. Da bi se mogli smjetiti ovi novi imigranti, zakon definira širenje i razvoj novih jevrejskih naselja (kolonija) kao projekat od nacionalnog značaja. Da bi ovaj jevrejski cionistički Izrael postao jedinstveniji i ekskluzivniji od ostatka svijeta, ovaj zakon postavlja hebrejski jezik i hebrejski kalendar kao službeni jezik i kalendar države.

Sve ove privilegije za Jevreje su na račun prava autohtonih Palestinaca. Ovaj zakon krši međunarodne zakone, rezolucije UN-a, mirovni proces i političke sporazume, a najvažnije - ljudski moral. Potpuno negira postojanje Palestinaca; zakonitih vlasnika te zemlje. On poništava pravo palestinskih izbjeglica da se vrate svojim kućama i gradovima kako je garantovano međunarodnim zakonima. Negira njihovu historiju, jezik, kulturu, religiju i čovječanstvo. Ono što je najopasnije jeste da otvara put za nova etnička čišćenja Palestinaca i novu krađu njihove zemlje da bi se izgradilo još više jevrejskih kolonija.

Ukratko, ovaj zakon je flagrantna diskriminacija prema Palestincima. Ova jevrejska diskriminacija ima dugu historiju koja je započela prije 100 godina i postepeno je dobijala na intenzitetu dok nije kulminirala ovim zakonom Jevrejske nacionalne države. Izrael ne dozvoljava Palestincima da kupuju ili iznajmljuju bilo kakvu zemlju, jer izraelska vlada tvrdi da je cijela Palestina Božijom odlukom u vlasništvu Jevreja. Palestinski gradovi se smatraju zagađivačima na svetom jevrejskom zemljištu koje je potrebno očistiti. Tako su izraelske vlade sprovodile politiku smanjivanja palestinskih kuća i naselja. Nedavno srušeno palestinsko selo Khan el-Ahmar je posljednji primjer u nizu. Postojanje Palestine se toleriše dokle god se smatraju robovima; životinjske duše rođene u ljudskim tijelima čije je jedino postojanje služiti Bogom izabranom narodu; Jevrejima.

Izrael je konačno priznao ono što je čitav svijet znao od početka nelegalnog kolonijalnog projekta, a što je ekstremni rasistički aparthejd na planeti. Izrael je kolonijalni projekat zasnovan na rasističkoj vjerskoj ideologiji judaizma sa genocidnim rasističkim bogom, koji favorizuje jednu naciju nad ostalim kreacijama, koja je svjetlost narodima i dodjeljuje im obećanu zemlju kao domovinu. Ne zaboravimo da je judaizam religija, a ne nacionalnost, i da je "jevrejski narod" samo religijska farsa, jer su moderni Jevreji pripadnici raznih nacija, a izraelski Jevreji su Jevreji, koji su usvojili cionističku kolonijalnu ideologiju.

Ovaj zakon otvoreno izjavljuje da je Izrael režim apartheida koji je i gori nego onaj u starom južnoafričkom režimu. On jasno otkriva lažnu fasadu da je Izrael "jedina demokratija" na Bliskom Istoku jer je ustvari Izrael oduvijek jedina rasistička i jevrejska ekskluzivna država na Bliskom Istoku. U regionu postoje neki arapski demokratski režimi kao što su Liban, Sirija, Irak i Egipat, gdje se vlada izabire na demokratski način, po uzoru na američke izbore. Za razliku od Izraela koji se smatra isključivo jevrejskim, ove arapske zemlje imaju građane koji su pripadnici različitih religija i vjeroispovesti i koji dolaze iz različitih etničkih grupa.

Ovaj izraelski zakon je oličenje najružnijeg oblika rasizma koji je daleko gori od nacističkog mota: "Deutchland über alles" (Njemačka iznad svih).

Rasizam je najvažniji građevinski blok cionizma / Izraela i predstavlja suštinsku karakteristiku cionističke kolonije u tolikoj mjeri da cionistički Jevreji ne samo da diskriminišu sve gojime; tj. Ne-jevreje, već također diskriminišu različite frakcije Jevreja među sobom i odvajaju svaku frakciju ponaosob; Aškenazim, Haredim, Sephardim, Mizrahim i crni afrički Jevreji, orijentalni Jevreji, ruski Jevreji, evropski i američki Jevreji. Ovaj intra-rasizam je toliko snažan da su bijeli jevrejski Izraelci redovno počinjavali zločine iz mržnje protiv crnih etiopskih jevrejskih izraelaca i odbijali da žive u istom susjedstvu sa njima ili kupuju u istim prodavnicama, pa čak i da rade u istoj kancelariji ili budu sahranjeni u istom groblju. Ovaj rasizam se usađuje u umove djece koja pohađaju državne škole, gdje su crna jevrejska izraelska djeca odvojena od bijele jevrejske izraelske djece.

Ovaj intra-rasizam nije ograničen na pojedine Jevreje, jevrejske bande ili određene jevrejske izraelske četvrti ili gradove, već je to i vladina politika koju su usvojile vladine, kao i civilne i privatne institucije. Dobro poznati slučajevi sterilizacije jevrejskih afričkih žena imigranata pri njihovom prvom ulasku u državu, zidanje zidova čime izoluju etiopijske zajednice od bijelih zajednica, bacanje u smeće donirane crne jevrejske krvi vjerujući da je religiozno neprikladna za bijele Jevreje, krađa hiljada i hiljada afričkih jevrejskih novorođenčadi od njihovih majki kojima je rečeno da su rodile mrtvorođenčad, samo da bi tu djecu dali na usvajanje bijelim jevrejskim porodicama, su među drugim sličnim slučajevima ekstremnog intra-rasizma i diskriminacije rasističkih politika koje je počinila cionistička vlada.

Ovaj rasizam i segregacija stvara mržnju i nasilje koje se ohrabruje u izraelskom obrazovnom sistemu još od obdaništa. Studenti se uče da je jevrejska rasa posebna rasa, sveta rasa, svjetlost svih nacija; Bogom izabrani ljudi, dok su drugi oskrnavljene rase.

Ovaj rasistički aparthejdski zakon je glavna premisa u cionističkoj kolonijalnoj ideologiji. Izraelci se nisu usudili da to proglase u prošlosti iz straha od globalne osude. Ali sada sa američkom podrškom na vrhuncu sa administracijom Trumpa, koja je izjavila da je al-Kuds (Jeruzalem) izraelska prijestolnica, i uz plašljivu globalnu zajednicu, koja izgleda nije voljna da drži Izrael odgovornim za mnoge zločine, izraelski lideri su ohrabreni da preziru sve međunarodne zakone i da se bore za svoj brutalni rasistički kolonijalni projekat Velikog Izraela na Bliskom Istoku.

Mnogim nacijama i njihovim političkim liderima još uvijek nije jasno da je krajnji cilj ovog projekta ne samo kolonizacija i kontrola Palestine, već i čitavog bliskoistočnog regiona u drugoj fazi.




Top